Η ζωή μου μια βόλτα

Τι συμβαίνει; Όλα καταρρέουν, όλα φαίνονται μαύρα.. η ζωή μου σε μια παράξενη τροχιά που δεν την ορίζω, και το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να κάθομαι στο πίσω κάθισμα και να παρακολουθώ ανήμπορος, τι συμβαίνει έξω από το παράθυρο.
Είχα μάθει να τα έχω όλα στη ζωή μου τελικά, και μόλις μου πάρουν κάτι τρελαίνομαι.
Δεν λέω, στο παρελθόν έκανα λάθος επιλογές, αποφάσεις που πήρα και τελικά δεν αφορούσαν μόνο την δική μου ζωή. Όμως, ποιος με κατάλαβε τότε.. είναι εύκολο να κατηγορήσεις εκ των υστέρων, και εγώ τώρα ξέρω να κάνω την αυτοκριτική μου, να πω εκεί έκανες μαλακία Βασίλη…
Δυστυχώς έκανα λάθη, μάλλον επειδή δεν είχα τα κότσια να κάνω αυτό που δεν ήταν λάθος, αυτό που ήταν το σωστό.. απλά ήταν πιο δύσκολο. Άλλα πάντα ήμουν λίγος για τις περιστάσεις, πάντα έψαχνα τον εύκολο δρόμο.
Και τώρα; Τώρα τα πράγματα είναι δύσκολα.. εγκλωβισμένος σε μια κατάσταση που δεν αφήνει περιθώρια για εναλλακτικές.. με την ζωή μου να έχει έρθει τούμπα.. με την ζωή κάποιου αγαπημένου μου να κινδυνεύει, με την σχέση μου να δοκιμάζεται και να χτυπιέται, και με την ευτυχία μου απλά απούσα..
Αλλιώς τα είχα φανταστεί, αλλά τελικά δεν έχει σημασία τι θέλουμε από την ζωή μας, αλλά τι είναι γραφτό για μας.. Δεν έχει σημασία τι θες, αλλά τι μπορείς..
Πόσο εγωιστής ακούγομαι άραγε; Δεν έχασα τίποτα στην τελική, δεν κινδύνεψα.. κάθομαι και γράφω φιλοσοφίες σαν να μην τρέχει τίποτα. Δεν βίωσα τον πόνο σε όλη του την ένταση.. δεν έμεινα καθηλωμένος, δεν είδα την ζωή μου και την μοίρα μου να με χτυπούν αλύπητα και αναίτια..
Κι όμως, είμαι εγωιστής, γιατί ακόμα και τώρα είμαι λίγος.. σκέφτομαι το πόσο πονάω εγώ για τον χρόνο που χάνω, και ξεχνάω την ζωή που έχω..
Και έτσι είναι ένας φαύλος κύκλος.. γιατί πάλι νιώθω εγώ χάλια.. ενώ δεν θα ‘πρεπε…
Το μυαλό μου πάει να σπάσει, και δεν ξέρω πόσο ακόμα θα αντέχει η καρδιά μου..
Δεν με καταλαβαίνει.. ίσως ποτέ δεν με κατάλαβε τελικά..